0

فناوری

سامرا

فروردین ۱۹, ۱۳۹۴ در ۱۲:۴۶ ب.ظ توسط

درباره سامرا :

سامرا یکی از چهار شهر زیارتی عراق در کنار نجف، کربلا و کاظمین و یکی از زیارتگاههای مهم شیعیان.

این شهر مرکز استان صلاح الدین است

و در بین تکریت و بغداد در ۱۲۴ کیلومتری شمال بغداد  قرار دارد.

سامرا در سال ۲۲۱ق مرکز خلافت معتصم عباسی شد.

59306

این شهر به سبب وجود آرامگاه امام علی النقی(ع) و امام حسن عسکری(ع) دو پیشوای شیعه موسوم به عسکریین در آن، شهرت دارد.

بنابر منابع شیعی، محل ولادت امام زمان(عج) نیز در این شهر بوده است.

در حال حاضر به جهت درگیری با نیروهای داعش پیرامون این شهر و از سوی دیگر احتمال وقوع حملات انتحاری انجام تور زیارتی سامرا منوط به تامین شرایط و امنیت است

و لذا  تنها در بعضی از اعزامها این زیارت مقدور است.

 

سامرا

17923-70378

(به عربی: سامَرّاء) (دگرگون‌شده ی: سُرِّ مَن رَأیٰ؛ به معنای: شاد شود هر که آن را بدید)

شهری در میانهٔ عراق، در استان صلاح‌الدین؛ در کرانهٔ دجله، ۱۲۵ کیلومتری شمال بغداد جای گرفته است.

در سال ۸۳۶م به‌دستور خلیفهٔ عباسی معتصم بالله بنیان نهاده اشت تا به‌جای بغداد پایتخت شود.

مسجد جامع سامرا و مسجد و حرم عسکریین دو بنای مشهور سامرا است.

سامرا بین مسلمانان شیعه اهمیت مذهبی دارد.

این شهر یکی از شهرهای مذهبی عراق به شمار می‌رود،

مدفن دو تن از امامان شیعه حسن عسکری و علی نقی در آنجا قرار دارد.

علاوه بر اینکه مقبرهٔ دو تن از امامان شیعه آنجاست،

شیعیان معتقدند که مهدی موعود نیز در این شهر زاده شده‌است.

مسجد جامع سامرا یکی از بناهای مهم این شهر می‌باشد که منارهٔ آن شهرت ویژه‌ای دارد.

سامرا معتصم بالله خلیفهٔ عباسی (خلافت از ۲۱۸ قمری) دستور ساختن شهر را داد

و پس از اتمام به آنجا نقل مکان کرد. بدین ترتیب پایتخت خلافت از شهر بغداد به سامرا منتقل شد.

این شهر به نام سازنده آن عسکر المعتصم نیز نامیده می‌شد.

لقب عسکری حسن عسکری امام یازدهم شیعیان برگرفته از این نام است.

بابک خرمدین، رهبر جنبش سرخ جامگان برضد اشغالگری اعراب پس از حمله مسلمانان به‌ایران، در ۱۸ دی سال ۲۳۶ به‌دستور معتصم بالله کشته‌شد.

ابتدا دست و پای وی را به‌تدریج قطع کردند.سپس جنازه‌اش را در شهر سامرا بر سر دار کشیدند.

تا سال ۲۵۶ ه. هشت خلیفه از این شهر حکمرانی و خلافت نمودند.

در این سال المعتمد علی اللَّه عباسی بار دیگر به بغداد بازگشت و آنجا را پایتخت خلافت قرار داد.

سامرا طی مدت سه دهه پایتختی، توسعه فراوانی یافت و تعداد زیادی از کاخ‌ها و تفریح‌گاه‌ها و مساجد در این شهر ساخته شد.

حرم علی بن محمد هادی، امام دهم شیعه (تاریخ درگذشت: سال ۲۵۴ ه) و امام یازدهم،

حسن بن علی عسکری (تاریخ درگذشت: ۲۶۰ ه) از زیارتگاه‌های شهر امروزی سامرا است.

نخستین ساختمان بر آرامگاه آنان، از قرن چهارم هجری است که تاکنون همواره تجدید و ترمیم شده و توسعه یافته است.

این حرم دارای گنبدی‌است که یکی از بزرگ‌ترین گنبدها در جهان اسلام است،

محیط این گنبدِ طلاییِ عظیم، ۶۸ متر است که در آن ۷۲ هزار کاشی طلا به کار رفته است.

در دو سمت این گنبد دو گلدسته طلایی قرار دارد که هر یک دارای ۳۶ متر طول است

شهر سامرا و زیارتگاههای آن

شهر سامرا  بعد از نجف و کربلا و کاظمین چهارمین شهر مقدس و زیارتی عراق است

این شهر سابقه ای دیرینه دارد علاوه بر  مرقد مقدس امام هادی و امام حسن عسگری  علیه السلام

قبور مطهر دیگری از جمله نرجس خاتون مادر امام زمان علیه السلام هم در این شهر میباشد.

در تاریخ این شهر امده است که سامرا را «سام بن نوح» ساخته و نام آن برگرفته از «سام راه» یعنی راه عبور و مرور سام فرزند نوح است

شهر سامرا در شرق رودخانه دجله و در شمال بغداد واقع شده است. این شهر،

مرکز استان صلاح الدین و در فاصله ۱۲۴ کیلومتری بغداد واقع شده است.

سامرا از شرق به کرکوک، از شمال به نینوا، از غرب به استان الانبار و از جنوب به بغداد منتهی می‌شود.
حضور دو امام شیعه امام هادی (ع) و امام حسن عسکری (ع) باعث اهمیت این شهر شده است.

متوکل در سال  ۲۳۳ق  مصمم شد تا امام هادی (ع) را از مدینه به سامرا بیاورد.

علت این امر را رسیدن گزارش‌هایی حاکی از میل مردم به امام هادی(ع) ذکر کرده‌اند

متوکل امام هادی (ع) را از مدینه به بغداد و سپس به سامرا آورد و ۲۰ سال و ۹ ماه در آنجا ساکن بود

تا اینکه همانجا در زمان حکومت معتز مسموم شده و شهید شد و در همانجا پیکر مطهرش به خاک سپرده شد.

امام حسن عسکری(ع) نیز به همراه پدرش در سال ۲۳۳ق/۸۴۷م به سامرا آورده شد و تا پایان شهادت در همان جا بودند.

در شعبان ۱۲۹۰ق. میرزای شیرازی از مراجع تقلید شیعه، به شهر سامرا امدو در آنجا حوزه علمیه تأسیس کرد.

در این حوزه علمای بزرگی مانند سید حسن صدر، سید محسن امین، محمد جواد بلاغی، آغا بزرگ تهرانی. تربیت شدند.

فتوای تحریم تنباکو در مدت اقامت میرزا در سامرا صادر شد.

پس از اینکه میرزای شیرازی در سال ۱۳۱۲ق. در سامرا درگذشت،

شیعیان هم کم‌کم سامرا را ترک کرده و به سمت دیگر شهرهای شیعه‌نشین به‌ویژه در جنوب عراق یعنی کربلای معلی و نجف اشرف کوچ کردند.

بر همین اساس، سامرا آرام‌آرام به یک شهر سنی‌نشین تبدیل شد.

در دوران چند دهه از حکومت رژیم منحله حزب بعث، تقریبا حضور شیعیان در سامرا به صفر رسید.

حرم امامین عسکریین (ع) دو بار به دست ترویست‌ها تخریب شد. اولین حمله در ۳ اسفند ۱۳۸۴ش.

و دومین حمله پس از گذشت شانزده ماه در ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ش. رخ داد. در نخستین تخریب،

بمب‌گذاران با به کارگیری بیش از دویست کیلوگرم مواد منفجره گنبد و بخشی از گلدسته‌های طلایی حرم را فروریختند.

در حمله دوم نیز گلدسته‌های طلایی تخریب شد. پس از این حملات تروریستی، بارگاه دو امام، در دست بازسازی و نوسازی قرار گرفت.

سرداب مقدس

یکی از اماکن زیارتی سامرا سرداب مقدس امام زمان علیه السلام است که زمانی زیرزمین خانه مسکونی امام حسن عسکری (ع) بوده

که هم‌اکنون در شمال غربی حرم عسکریین در شهر سامرا قرار دارد. گویند

این مکان محل زندگی و عبادت امام هادی (ع) و امام حسن عسکری (ع) در روزهای گرم تابستان بوده است.

بنابر گزارش‌هایی، امام مهدی (عج) نیز بارها در زمان حیات پدر و پس از آن در این مکان دیده شده‌ است.

قبور مطهر در سامرا

تور کربلا
تور کربلا

سامرا

علاوه بر حرم مطهرامام هادی(ع)، امام دهم شیعیان وامام حسن عسکری(ع)، امام یازدهم شیعیان  در سامرا
نرجس خاتون مادر امام زمان(عج) که قبرش داخل ضریح و پشت سر امامین عسکریین قرار دارد
حکیمه خاتون دختر امام جواد(ع) و عمه امام عسکری که در پایین پای امامین عسکریین مدفون است
حسین بن علی الهادی فرزند امام هادی(ع) و برادر امام عسکری(ع)
سمانه یا سمانه مغربیه ملقب به «ام الفضل» مادر امام هادی(ع) که در کنار فرزندش دفن شد
سوسن مادر امام عسکری(ع)
زید بن موسی بن جعفر(ع) معروف به زید النار
محمد بن علی الهادی معروف به امامزاده سید محمد، مدفون در شهر بلد در ۴۵ کیلومتری شهر سامراء میباشد

امیدواریم در تور کربلا با ما باشید تا شمارا از نزدیک با این شهر مقدس اشنا کنیم.

معرفی شهر”سامرا”عراق+نقشه

سامرا +نقشه سامرا   آزادسازی الرمادی و افق های پیش رو

شهر سامرا در كرانه شرقي رود دجله،  ۱۲۰ كيلومتري شمال بغداد ميان راه بغداد

ـ تكريت،  حد فاصل روستای كرخ فيروز يا كرخ ياجدّا در شمال،  و قريه مطيره در جنوب،  قرار دارد.

 زمانی سامرا  مركز استان صلاح الدين بوده، وقبل ازآن (خلافت عباسي بين ۲۲۱ تا ۲۷۶ قمری)پایتخت عراق بوده

كه از شرق به استان تميم (كركوك)،  از شمال به نينوا،  از غرب به استان الانبار، 

 و از جنوب به بغداد محدود مي شود. جمعيت امروزه آن حدود ۱۵۰ هزار نفر می باشد،

 اين شهر : سامره، سامراء، سامراه، سُرّمن رأي، سرور من رأي، ساء من رأي، عسكر، زوراء، تيرهان و ناحيه مقدسه ناميده شده است.

معتصم بالله خلیفهٔ عباسی (خلافت از ۲۱۸ قمری) دستور ساختن شهر را داد

و پس از اتمام به آنجا نقل مکان کرد. بدین ترتیب پایتخت خلافت از شهر بغداد به سامرا منتقل شد.

این شهر به نام سازنده آن عسکر المعتصم نیز نامیده می شد.

لقب عسکری حسن عسکری امام یازدهم شیعیان برگرفته از این نام است.

۵۵سال”سامرا”پایتخت”مرکزحکومت”عراق بود

در سال ۲۲۱ق. و دوران حکومت معتصم عباسی فرزند هارون عباسی، پایتخت از بغداد به سامرا منتقل گردید و تا سال ۲۷۶ ادامه داشت.

علت این انتقال، وجود عظیم سپاهیان ترک بود که معتصم آنان را به خدمت گرفته بود

و چون شهر بغداد ظرفیت آن تعداد سرباز را نداشت و مزاحمت مردم را در پی داشت؛

تصمیم بر آن گرفت تا جای مناسبی را در نظر بگیرد و سامرا را انتخاب کرد. وی آن جا را آباد ساخت و دارالخلافه خواند و نظامیان ترک را در آن سکنا داد.

سامرا در دوران معتصم به اوج قدرت و آبادانی رسید و کاخ‌ها، گردش‌گاه‌ها، بازارها، مساجد و عمارت‌های عظیم در آن ایجاد شد.

این شکوه و عظمت تا دوران معتمد عباسی (حکومت ۲۵۶ – ۲۷۹ق) ادامه داشت تا اینکه وی پایتخت را به بغداد بازگرداند.

معتضددرمدت ۱۰سال خلافت،باشیعیان رابطه حسنه ای داشت

سامرا

ابوالعباس احمد بن الموفق شانزدهمین خلیفه عباسی (مدت خلافت از ۲۷۹ ه.قتا ۲۸۹) ،

متوکل عباسی ، معروف به المعتضد بالله، پس از وفات عمویش معتمد عباسی، به مقام خلافت نایل آمد.
وی، همانند ابوالعباس سفاحو منصور دوانقی، از میان خلفای بنی عباس، در حالی به خلافت و حکومت رسید،

که این مقام را از پدر خویش به ارث نبرد و پدرش خلیفه نبود، ولی باقی خلفای عباسی،

همگی از قدرت به جای مانده پدرشان استفاده کرد و خود، خلیفه زاده بودند و از همین راه به خلافت رسیدند
معتضد، در ایام حیات پدرش موفق عباسی، که کارگردان اصلی خلافت معتمد عباسی بود،

کارهای بزرگی انجام و مبارزات زیادی بر ضد دشمنان خلافت به عمل آورد

و پس از وفات عمویش معتمد عباسی در سال ۲۷۹ قمری به خلافت رسید.
وی، شانزدهمین خلیفه عباسی است.معتضد، خلیفه ای با تدبیر و در امر زمامداری، کاردان و باگذشت بود.
وی، پس از استقرار در کاخ خلافت، عبیدالله بن سلیمان را به وزارت منصوب کرد

و پس از وفات عبیدالله، فرزندش قاسم بن عبیدالله را به این مقام برگزید.
هم چنین، ابواسحاق اسماعیل بن اسحاق ازدیرا که مالکی مذهب بود، به قضاوت منصوب کرد

و پس از وی، پسر عمویش اسماعیل را به این مقام انتخاب نمود
سرانجام در ۴۷ سالگی، در ۲۳ ربیع الثانی، سال ۲۸۹ قمری، در بغداد بدرود حیات گفت.
معتضد عباسی با آل ابی طالب  و علویان مهربان بود و معترض آنان نمی شد و در مقابل، تلاش می کرد که به آنان خدمتی نماید.
معتضد با بنی امیه بسیار دشمن بود و در سال ۲۸۳ قمری، دستور داد

که در منابر و سخنرانی ها، معاویه بن ابی سفیان و فرزندش یزید بن معاویه را لعنت کنند

و آن دو را به خاطر دشمنی با امیرمؤمنان علی علیه السلام و فرزندانش، ناسزا گویند

.با این که وزیرش عبیدالله بن سلیمان که در باطن، ناصبی و دشمن اهل بیت  بود،

وی را از این کار باز می داشت و می گفت که اهل سنت، از سب و لعن معاویه ناراحت می شوند و ممکن است

عکس العمل منفی نشان داده و نظم خلافت را بر هم زنند؛ ولی معتضد، اعتنایی به گفتارش نکرد و دستور سب و لعن آن دو(معاویه+یزید) را صادر کرد.

معضدخودش یک شعیه بوده وحامی اهل البیت بطوریکه نام  ۲فرزندش “علی” و”ابوالفضل”گذاشت 

شایان ذکر است که در میان خلفای اسلامی (اعم از خلفای راشدین، اموی و عباسی) تنها مکتفی بالله است

که نامش به مانند نام مبارک امیر المومنان علی بن ابی طالب ،علی و کنیه اش به مانند کنیه مبارک امام حسن مجتبی (علیه السلام)، ابومحمد است.

 نام کاملش(ابواحمدعلی المکتفی بالله ابن المعتضد بن ابی احمدبن المتوکل)بود  ،در دوران مکتفی، سامانیان در ایران قدرت یافتند
متکفی بالله(متولدرجب سال ۲۶۴ قمری) هفدهمین خلیفه سلسله عباسیان بودکه  از سالهای ۹۰۲ تا ۹۰۸ میلادی

 به مدت شش سال و شش ماه زمامداری نمود و سرانجام در سی و یک سالگی، در هفدهم ذی القعده سال ۲۵۹ قمری بدرود حیات گفت

*ابوالفضل جعفر بن معتضد، هجدهمين خليفه‏ عباسي است. وي برادر مکتفي و پسر معتضد مي‏باشد.

او سيزده ساله بود که وقتی “مکتفي” از دنيا رفت ،به خلافت رسيد و اماپس از چندي امراي لشگر، وي را از خلافت خلع کردند

و عبدالله بن معتز ،نواده‏ متوکل را به خلافت رساندند.

پس از چندي وي را ازنیز خلافت عزل کردند ومجدداً “ابوالفضل”۱۴ساله را به خلافت نشاندند. و مدت حکومتش بيست و چهار سال و يک ماه به طول انجاميد

و در سال سيصد و شانزده، يا سيصد و بيست هجري کشته شد و بيش از سي و هشت سال زندگي نکرد. 

نام کامل”المقتدر” : (أبو الفضل جعفر بن المعتضد المقتدر بالله)است

 به فرمان ابوالفضل جعفر مقتدر، حسین منصور حلاج، به جرم «کُفرگویی و الحاد» در ملاعام به دار آویخته شد.

منصور حلاج را پس از شکنجه وشلاق‌زدن، به دار آویختند، سپس دست و پا و سرش را بریدند و پیکرش را سوزاندند و خاکسترش را به رود دجله ریختند.

  از ويژگى هاى شهر”سامرا” خيابان كشى هاى منظم و مستقيمى است،  

كه نمونه آن در شهر های دوران ساسانی دیده می شود،  و در عراق كمتر يافت مى شود.  

به گفته ياقوت حموي، سامراء را سام بن نوح ساخته است،  و شايد وجه تسميه آن به سامرا نيز همين باشد،  

واژه پارسی سام راه يعني راه عبور و مرور سام فرزند نوح، و يا  سام را يعني شهري كه براي سام ساخته شده است.  

برخي گفته اند شايد شام راه بود،  يعني راهِ شام،  زيرا در گذشته اگر كسي قصد سفر به شام داشت،

  بايد از عراق، بغداد و سامرا عبور مي كرد.  برخي نيز سامرا را نامي آرامي دانسته اند،

 كه در متون كهن رومي سومرا نوشته شده است.  در شاهنشاهی ساسانيان، اين منطقه التيرهان نام داشت،

  و زير سلطه ايران بود،  و مردم آن به پرداخت ماليات به پادشاهان ايراني ناچار بودند. 

 مورخان يكي از دلايل وجه تسميه آن به ساءمره (محل حساب) را همين موضوع دانسته اند.

      در اين شهر گورستاني كاوش شده،  كه قدمت آن به هزاره پنج ق.م، مي رسد، 

 که وجود تمدن کهن شهر نشینی را ثابت می کند.  در حفاریها آثاری بدست آمده،  که نشان می دهد

در دوران حکومت اشكانيان،  سامراء از مراكز تمدن بوده است.  در دوران شاهنشاهی ساسانيان، به لحاظ موقعيت مناسب آب و هوايي،  همواره مورد توجه پادشاهان ایران بود،  و بنا هاي با شكوهي ساختند،  كه امروزه بقاياي برخي از آن ها باقي است.  

با تسلط روميان بر اين منطقه مردم آن به مسيحيت گرويدند،  و به دنبال جنگ هاي ايران و روم،  اين شهر دچار آسيب هاي كلي شد.  

سامراء همراه ديگر شهر هاي عراق در سال ۱۴ ق بدست مسلمانان افتاد.  

از اين هنگام تا پايان قرن دوم هجري تنها يك دير در سامراء وجود داشت. 

 البته برخي از خليفه هاي اسلامي از جمله منصور و هارون كوشيدند آن را آباد كنند،  و حتي هارون قصري اطراف آن ساخت و كانالي در آن حفر كرد. 

 پايتخت خلافت عباسي بين ۲۲۱ تا ۲۷۶ قمری به سامراء انتقال يافت،  اين شهر در دوره معتصم بسيار آبادان شد،

  و به اوج شكوفايي و جلال خويش رسيد.  معتصم ديوار بزرگ و محکمي از آجر پيرامون آن و قصري براي سكونت خود ساخت، 

 و در كنار آن بازار، كاروانسرا و مسجد برپا كرد،  و هر يك از سردارانش را دستور داد تا عمارتي بنا كنند.  

در دو سمت رود هر يك از خليفه ها كاخ ها و بنا هاي زيبايي ساختند،  

كاخ هاي متصل به شهر تا هفت فرسنگ در امتداد رودخانه جاي داشتند.  در سمت غرب دجله هم كاخ ها و بنا هاي زيادي ساخته شد.

 سامراء هنگام مرگ معتصم به اندازه اي باشكوه و آباد بود،  كه با بغداد پهلو مي زد.  

 مدت ۵۹ سالی که سامرا پایتخت عراق بود(۲۲۰ – ۲۷۹) هشت نفر از خلفاي عباسي در سامرا بودند:  

۱ –  معتصم ۲۱۸ – ۲۲۷ هـ،    ۲ –  واثق ۲۲۷ – ۲۳۲ هـ،  ۳ –  متوکل ۲۳۲ – ۲۴۷ هـ،  ۴ –  منتصر ۲۴۷ – ۲۴۸ هـ، 

 ۵ –  مستعين ۲۴۸ – ۲۵۲ هـ،  ۶ –  معتز ۲۵۲ – ۲۵۵ هـ،  ۷ –  مهتدي ۲۵۵ – ۲۵۶ هـ،  ۸ –  معتمد ۲۵۶ – ۲۷۹ هـ. 

 در اين سال‌ها،  سامرا همواره دستخوش درگيري‌ هاي داخلي و جريان‌ هاي سياسي بود، 

      معتضد بالله شانزدهمين خليفه عباسي، پايتخت خلافت اسلامي را به بغداد انتقال داد. ، سامرااز رونق افتاد .

و بعدها که مجدداً این شهرسروسامانی گرفت ومرکزاستان صلاح الدین شد

واما بدستورصدام حسین،مرکزاستان از سامرا به تکریت”زادگاهش”تغییریافت

جمعیت شهرستان سامرا به ۳۰۰هزارنفرمی رسد درصورتیکه تکریت جمعیتی حدود۲۶۰هزارنفردارد

در سال ۲۲۱ق. و دوران حکومت معتصم عباسی فرزند هارون عباسی، پایتخت از بغداد به سامرا منتقل گردید

و تا سال ۲۷۶ ادامه داشت. علت این انتقال، وجود عظیم سپاهیان ترک بود که معتصم آنان را به خدمت گرفته بود

و چون شهر بغداد ظرفیت آن تعداد سرباز را نداشت و مزاحمت مردم را در پی داشت؛ تصمیم بر آن گرفت تا جای مناسبی را در نظر بگیرد

و سامرا را انتخاب کرد. وی آن جا را آباد ساخت و دارالخلافه خواند و نظامیان ترک را در آن سکنا داد. سامرا در دوران معتصم به اوج قدرت و آبادانی رسید

و کاخ‌ها، گردش‌گاه‌ها، بازارها، مساجد و عمارت‌های عظیم در آن ایجاد شد.

این شکوه و عظمت تا دوران معتمد عباسی (حکومت ۲۵۶ – ۲۷۹ق) ادامه داشت تا اینکه وی پایتخت را به بغداد بازگرداند.

حضور دو امام شیعه+مادرامام زمان+عمه امام زمان

متوکل در سال  ۲۳۳ق  مصمم شد تا امام هادی (ع) را از مدینه به سامرا بیاورد.

علت این امر را رسیدن گزارش‌هایی حاکی از میل مردم به امام هادی(ع) ذکر کرده‌اند.

متوکل امام هادی (ع) را از مدینه به بغداد و سپس به سامرا آورد و ۲۰ سال و ۹ ماه در آنجا ساکن بود

تا اینکه همانجا در زمان حکومت معتز مسموم شده و شهید شد و در همانجا مدفون شد.

امام حسن عسکری(ع) نیز به همراه پدرش در سال ۲۳۳ق/۸۴۷م به سامرا آورده شد

و تا پایان عمرشان در همان جا بودند امام عسکری(ع) در ۱ ربیع‌الاول سال ۲۶۰ق بیمار شد

و در هشتم همان ماه، در سن ۲۸ سالگی در (سامرا) درگذشت و در خانه‌ای که پدرش دفن شده بود،

مدفون شد.طبرسی (متوفای ۵۴۸ق) می نویسد: بیشتر اصحاب ما (یعنی علمای شیعه)

بر این باورند که علت درگذشت امام عسکری(ع)، مسمومیت بوده است.

حوزه ۲۳ساله علمیه سامرا

در شعبان ۱۲۹۰ق. میرزای شیرازی از مراجع تقلید شیعه، به شهر سامرا کوچ کرد

و در آنجا حوزه علمیه تأسیس کرد. در این حوزه علمای بزرگی مانند سید حسن صدر، سید محسن امین، محمد جواد بلاغی، آغا بزرگ تهرانی.

تربیت شدند. فتوای تحریم تنباکو در مدت اقامت میرزا در سامرا صادر شد

پس از اینکه میرزای شیرازی در سال ۱۳۱۲ق. در سامرا دارفانی را وداع گفت،

شیعیان هم کم‌کم سامرا را ترک کرده و به سمت دیگر شهرهای شیعه‌نشین به‌ویژه در جنوب عراق یعنی کربلای معلی و نجف اشرف کوچ کردند.

بر همین اساس، سامرا آرام‌آرام به یک شهر سنی‌نشین تبدیل شد.

در دوران چند دهه از حکومت رژیم منحله حزب بعث، تقریبا حضور شیعیان در سامرا به صفر رسید.

 

***

سامرا

۲انفجار مهیب حرم عسکریین
۱۵خرداد۹۳ ماه با حمله سراسری گروههای تروریستی “داعش” و “بعث” به مناطق مختلف عراق ،

استانهای الانبار،صلاح الدین،نینوی و بابل ، یکی پس از دیگری به اشغال عناصر این محموعه ها در آوردند.

در این میان ، استان صلاح الدین به دلایل مختلف قومیتی،سیاسی،نظامی و اجتماعی یکی از مهمترین اهداف آنها بشمار می رفت.

استان صلاح الدین با جمعیت ۱ میلیون و ۱۴۶ هزار و ۵۰۰ نفر سکنه

، واقع در شمال عراق و متشکل از ۸ ناحیه مسکونی شامل “طوز ، سامراء المقدسه ، تکریت ، بیجی ، الدور ، البلد ، الفاریس و الشیرکات” است.

تازه‌ترین تحولات عراق

مرکز این استان شهر تکریت در حاشیه رود دجله (با بیش از ۲۶۰ هزارنفر جمعیت در فاصله ۱۴۰ کیلومتری شمال غربی شهر بغداد) است

که زادگاه صدام ملعون دیکتاتور خونریز سابق عراق در حاشیه آن قرار داشته

و ساکنان این شهر نیز از طرفداران و حامیان صدام تا پیش از سقوط رژیم منحوس وی و از اعضای تشکیل دهنده

هسته های عملیاتی گروههای مختلف تروریستی با گرایشهای بعثی و تکفیری در سالهای پس از سقوط حکومت صدام ، می باشند.

تازه‌ترین تحولات عراق

در هفته های ابتدایی حمله سراسری گروه داعش و پیرو هماهنگی های بعمل آمده

میان فرماندهان این گروه با پس مانده های رژیم بعث عراق و خصوصا فرماندهان گروههای تروریستی بعثی فعال در عراق

(که از سال ۲۰۰۳  دست به فعالیتهای مسلحانه علیه مردم و نیروهای نظامی عراقی زدند)

طی عملیاتهای مشترکی استان الانبار واقع در غرب عراق (هم مرز با کشورهای سوریه،عربستان،اردن)

به تصرف آنها در آمد و در ادامه به سوی استانهای “صلاح الدین،نینوی و بابل” پیشروی های سریعی انجام دادند./۰۹ آبان ۱۳۹۳مشرق

تازه‌ترین تحولات عراق

****

رمادیه -سامرا -صلاح الدین
استان «الانبار»، واقع در غرب عراق بزرگ ترین استان این کشور شمرده می شود،

به گونه ‌ای که یک سوم مساحت عراق را به خود اختصاص و جمعیتی بالغ بر یک میلیون و ۹۰۰ هزار نفر –

براساس آمار ژوئن سال ۲۰۱۳ میلادی – نفر را در خود جای داده است.

الانبار از لحاظ جغرافیایی از شمال به دو استان صلاح الدین و نینوا و از شمال غربی به سوریه،

از غرب به اردن، از شرق به بغداد، از جنوب به عربستان سعودی و از جنوب شرقی به دو استان کربلا و نجف محدود می شود.

مرکز استان الانبار شهر «الرمادی» است و از لحاظ تقسیمات اداری ۸ شهرستان القائم، عانة،‌ راوة، حدیثة، هیت، الرمادی، الفلوجة و الرطبة را دربر می گیرد.

موقعیت و اهمیت شهر الرمادی

شهر «الرمادی» به عنوان مرکز استان الانبار به دلیل نزدیکی به بغداد، از اهمیت زیادی برخوردار است، به گونه ای که این شهر تنها ۱۱۰ کیلومتر با بغداد فاصله دارد.

وسعت شهر الرمادی به ‌اندازه شهر «موصل»، مرکز استان «نینوا» است.

این شهر در حاشیه رود فرات قرار دارد و شاهراه ارتباطی  بغداد به مناطق مرزی سوریه و اردن محسوب می ‌شود.

از همه مهم تر شهر الرمادی در ۱۱۰ کیلومتری غرب بغداد واقع شده و یکی از شهرهای سنی‌ نشین عراق است.

در این شهر ده ها عشیره اهل سنت مانند عشایر الدلیم، آلبو ریشه، آلبو خلیفه، آلبو علوان، آلبو عبید،

آلبو فهد، آلبو عساف و آلبو ذیاب از گذشته‌ های دور زندگی می کنند

و به لحاظ سیاسی زمانی مرکز اپوزیسیون ضد دولتی به ویژه در دوره نخست وزیری «نوری المالکی»

در سال‌ های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ بود، زیرا شیوخ عشایر الرمادی همواره از دولت مرکزی ناراضی بوده و ادعا داشتند،

بغداد با آنها تعامل تبعیض آمیزی دارد و همواره تلاش داشته آنها را به حاشیه براند.

سامرا

برچسب‌ها, , , , , ,

دیدگاهتان را بنویسید

*

code